Anders gaat ook: Hoe ik functioneer met autisme en ADHD

“Functioneren in onze maatschappij is niet gemakkelijk wanneer je anders bent.” Zo begint het boek van Elise Cordaro over leven met autisme en ADHD. Helaas is het maar al te waar…

Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik anders was, maar kon dat nooit plaatsen. Wat bij anderen vanzelf leek te gaan, was voor mij meestal zo moeilijk. Waarom ben ik uitgeput na een gesprek van een halfuur? Waarom doe ik er drie keer zo lang over om een tekst te lezen? Waarom maakt de nieuwe indeling van de supermarkt mij zo kwaad? Waarom breekt het angstzweet mij uit wanneer ik moet telefoneren? Waarom hoor ik er nooit bij?

Deze vragen stelt Elise zichzelf, en de meeste hiervan herken ik maar al te goed. Ze heeft lang zonder diagnose geleefd, wat niet altijd even makkelijk was. Pas op haar 27ste werd de diagnose autisme gesteld, nadat ze zich herkende in een boek van Peter Vermeulen (zie ook Autisme is niet blauw, smurfen wel). Ze schrijft hierover: “Het was net alsof een wildvreemde mijn autobiografie had geschreven.” Nou Elise, ik kan je vertellen dat jouw boek grotendeels ook die ervaring bij mij opwekte!

Ze beschrijft dat veel mensen met autisme en/of ADHD en een normale tot hoge intelligentie hun symptomen zo goed kunnen camoufleren, dat diagnose vaak (te) lang uitblijft. Hierdoor wordt vaak geen of pas laat gepaste hulp geboden, wat bij vrouwen vaak leidt tot andere mentale gezondheidsproblemen zoals depressie, angststoornissen, burn-out, automutilatie, eetstoornissen enz. (Mag ik even een aanvinklijstje?). Maar, zo merkt ze ook op, zelfs als de juiste diagnose eenmaal gesteld is ben je nog steeds voor het grootste deel op jezelf aangewezen.

Zo merkte Elise dat ze na psycho-educatie, bezoeken aan de psychiater, begeleiding van een auti-coach alsnog zelf uit moest zoeken welke oplossingen en trucs voor haar werken. Zelfhulpboeken gaven wel tips, maar uiteindelijk was het toch vooral trial and error. Ik herken erg wat ze schrijft over de informatie over leven met autisme die ze kan vinden: het gaat vaak om basisbeginselen, terwijl zij tegen een aantal complexe uitdagingen aanloopt die bijna nergens beschreven staan en waarvoor niemand haar een oplossing kan geven. “Het lijkt wel onontgonnen terrein.” Voor mij was dit aanleiding om een blog te starten, zodat niet elke vrouw met autisme opnieuw alles vanaf het begin hoeft uit te zoeken. Laten we zoveel mogelijk delen wat voor ons werkt!

In haar boek neemt Elise de lezer mee in haar zoektocht naar manieren om beter te functioneren in een neurotypische wereld en tegelijkertijd haar eigenheid te bewaren.

Ze schrijft over hoe bepaalde dingen in het leven voor haar zijn, en hoe ze daarmee omgaat. Ik vond hierin vooral veel herkenning; de tips die ze aanreikt waren veelal dingen die ik zelf ook al in meer of mindere mate toepas.

Ik heb veel meer tabbladen in mijn hoofd waarmee ik bezig moet zijn: werken, schoonmaken, boodschappen, koken, administratie, hobby’s…
(…)
Ik voel mij snel overweldigd wanneer er veel dingen samen op mij afkomen. Ik verlies dan het overzicht, weet niet waar ik moet beginnen en dat werkt verlammend.

Dag Elise, hoe heb jij toegang tot mijn hoofd gekregen? Dit is het precies! Zo goed heb ik het nog niet uit kunnen leggen aan anderen. Want die gewone, normale, dagelijkse bezigheden zijn voor mij soms zo groot dat ik erdoor overweldigt word. Elise beschrijft waar dit door komt én hoe je kunt compenseren door het aanbrengen van structuur voor overzicht en voorspelbaarheid. Yes please!

Misschien wel het (voor mij) belangrijkste hoofdstuk in het boek gaat over de fysieke impact van autisme en ADHD. Elise beschrijft dat zware vermoeidheid haar nummer één obstakel is in het dagelijks leven, maar dat juist hier amper informatie over te vinden is. Ze beschrijft hoe prikkels, stress en angst en onvoorspelbaarheid met elkaar samenhangen en energie vreten.

Het heeft lang geduurd voor ik het besefte, maar eigenlijk heb ik angst en stress voor … alles.

Ook schrijft ze over omgaan met concentratieproblemen enerzijds, en hyperfocus anderzijds, compenseren en camoufleren en slaapproblemen. Het hoofdstuk sluit af met tips voor meer energie, waarvan ik er zeker (een voor een, stapje voor stapje…) een aantal uit ga proberen. Verder besteedt Elise aandacht aan sociaal (over)leven, studeren en werken met autisme en ADHD. Alle onderwerpen worden behandeld, waarbij haar persoonlijke ervaringen de leidraad vormen. Zoals Elise zelf schrijft, weet alleen jij wat er werkt voor jou. Zij biedt daarbij alle trucjes, copingmechanismen en inzichten die ze tot nu toe heeft ontwikkeld. Een, soms pijnlijk, feest van herkenning, met een berg inspiratie en tips om met autisme en ADHD te leven in een neurotypische wereld!

Ik heb dit boek ontvangen om er een review over te schrijven.

Ook interessant

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *