Oud&nieuw overleven

De feestdagen. Elk jaar weet ik dat ze komen. Elk jaar probeer ik me erop voor te bereiden. En elk jaar is het toch weer teveel.
Inmiddels ben ik weer een beetje bijgeslapen van de kerst en bereid ik me voor op oud&nieuw, terwijl ik ondertussen al middenin het vuurwerkgeweld zit.

Door mijn prikkelgevoeligheid is het geluid van vuurwerk erg lastig. Vooral plotselinge knallen doen erg pijn, laten mijn hart op hol slaan en zorgen voor hoofdpijn.

Daarbij komt dat ik me erg onveilig voel op straat, omdat ik de intenties van anderen niet in kan schatten en daardoor niet altijd vertrouwen kan hebben in de goede bedoelingen van anderen. Gaan deze jongeren nu ik langsloop even stoppen met vuurwerk afsteken, of gaan ze juist voor de “grap” iets naar me toegooien? En hoe banger je kijkt, hoe leuker dat schijnt te zijn.

Bovendien is oud&nieuw een feest, en dat hoor je eigenlijk (zo spreekt het stemmetje in mijn hoofd mij toe) met vrienden en/of familie te vieren. Maar sociaal doen, zo direct na de sociaal-drukke kerstdagen en met daarbij alle overige prikkels die met de jaarwisseling gepaard gaan is erg zwaar.

Met oud&nieuw ga ik dan ook het liefst het huis niet uit. Van een veilige afstand en voor korte tijd naar buiten kijken (eventueel op het balkon; waar ik woon kun je vanaf de 18e verdieping over de hele stad kijken!) vind ik best even leuk, maar ook vermoeiend. Maar tegelijk wil ik mijn vriend het ook niet onthouden om wél naar een leuk feest te gaan. Dilemma’s, dilemma’s dus… Hoe lossen jullie dit op? Hebben jullie veel moeite met oud&nieuw? En waar trek je voor jezelf de grens, of ga je die juist over om toch mee te kunnen doen?

Ook interessant

2 reacties

  1. Dit jaar ben ik voor het eerst alleen thuis gebleven met Oud & Nieuw; mijn man is met m’n dochters (17 en 12 jaar) naar het feest van onze vrienden gegaan. Ieder jaar vieren we Oudjaar met een vriendengroep (9 gezinnen met kinderen!) en ga ik mee, dit jaar dus niet en het was héérlijk!

    1. Wat fijn dat het zo goed uitgepakt heeft voor je, en dat je voor jezelf hebt kunnen kiezen! Konden je man en dochters het goed begrijpen en accepteren?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *